“Dolmuş veya kolektif taksi, kişisel taşımacılık ile
geleneksel otobüs
taşımacılığı arasında bir noktaya düşen, genellikle otobüslerdeki gibi belli
bir güzergahı olan, fakat otobüslere ek
olarak yolcu indirip bindirmek için herhangi bir yerde durabilme özelliği olan
ve kalkış-varış vakitleri belirli olmayan bir ulaşım aracıdır. Dolmuşlar,
standart 4 koltuklu arabalardan minibüslere
kadar çeşitli boylarda olabilir. Rusya'daki adı "маршрутка
(marşrutka)"dır. "Güzergâhlı taksi" anlamına gelen
"маршрутное такси (marşrutnoye taksi)"nin kısaltılmış hâlidir. (Bence blogun en gereksiz bilgisi bu!?)
Dolmuş taşımacılığı ilk olarak yoğun göç ile hızlı nüfus artışının
yaşandığı ve şehrin alan olarak büyüdüğü bir dönemde İstanbul'da
başlamıştır. Devletin ulaşım yatırımlarının yetersiz oluşu ve şehirde otobüs ve tramvay
taşımacılığı yapan İETT'nin
ihtiyaca cevap verememesi sonucunda halkın kendisinin bulduğu bir ulaşım
çözümüdür. (Teknoloji gelişti, sene oldu 2012, İETT hala bir şeye yetişemiyor.)
Önceleri otomobillerin, zamanla minibüslerin de kullanıldığı dolmuş
taşımacılığında yola çıkmadan önce bütün koltukların dolması beklenir ve araç
tamamıyla dolmadan hareket edilmezdi. Bu nedenle kullanılan araçlara dolmuş
denilmiştir.” - Ne kadar yaratıcı!
(Teşekkürler Vikipedi)
Kadıköy – Bostancı Dolmuş Hattı ise karakteristik özellikler taşır. Yolcularla
şoför mutlaka selamlaşır ve vedalaşır. “Lütfen, rica ederim, teşekkürler”
kelimeleri sıkça telaffuz edilir. Kılık-kıyafet daha moderndir. Diğer hatlara göre daha medeni hatta Avrupai
görünmesine rağmen, birkaç kullanımdan sonra işin rengi değişmeye başlar. Bu
sayfalarda o renkleri yüzümüze gözümüze bulaştıralım, çünkü başka türlü çekilesi
değil. Diyaloglar, yaşanmış hikayeler, şehir efsaneleri, karikatürler, videolar, fotoğraflar..
İnsanın insanla imtihanı.
Buyrun.


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder